Elsevier over Australisch immigratie beleid

Thijsvr

Well-Known Member
Het is een paywall artikel geloof ik, dus ik weet niet of iedereen het kan lezen: https://www.elsevierweekblad.nl/buitenland/achtergrond/2018/07/wel-welkom-in-australie-140601w/

Hier zijn een paar hoofdpunten:

Bij het vertrek hadden we elkaar nog aangekeken. ‘Als het niet bevalt, kunnen we altijd terug,’ zei ik geruststellend tegen mijn vrouw. Maar diep van binnen wisten we dat het onzin was. Ons vertrek uit Nederland was geen experiment, maar een weloverwogen keuze.

Ondanks het feit dat Edyta als toerist legaal in Nederland verbleef, moesten we eerst een Machtiging tot Voorlopig Verblijf aanvragen — een inreisvisum dus. Daarna volgde de strijd om de eigenlijke verblijfsvergunning. Ons gevecht met de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) duurde uiteindelijk meer dan een jaar, een periode waarin Edyta met lede ogen moest aanzien hoe de ene na de andere kans op een mooie baan aan haar neus voorbijging.

Daarna volgde de verplichte inburgeringscursus. In de eerste les werd mijn universitair opgeleide echtgenote uitgelegd hoe ze een uitkering kon aanvragen. De boodschap was duidelijk: welkom in Nederland, maar toon vooral geen ambitie. Niet bepaald een omgeving die aanmoedigt om het beste uit jezelf te halen.

In de maanden erna werd Edyta tegen wil en dank omringd door meelevende types die ervan overtuigd leken dat buitenlanders per definitie zielig zijn en hulp nodig hebben. Ze probeerde zich er niets van aan te trekken. Binnen een jaar sprak Edyta goed Nederlands en had ze werk als technisch tekenaar bij een gemeente in de buurt van Amsterdam. Maar het negativisme bleef haar achtervolgen.

Australië hanteert tegenwoordig net als Canada en Nieuw-Zeeland een puntensysteem. De overheid stelt elk jaar een lijst op met beroepen waar vraag naar is, en de 130.000 verblijfsvergunningen die elk jaar beschikbaar zijn, worden zonder aanzien des persoons toegekend op basis van opleiding en werkervaring. Het puntensysteem werd in 1989 ingevoerd en maakt het onmogelijk immigranten te weigeren op basis van hun afkomst.

Onderzoek in opdracht van het Australische ministerie van Financiën bevestigde onlangs wat vriend en vijand al wisten — iedereen is er fors op vooruitgegaan. Berekeningen hebben uitgewezen dat immigratie de afgelopen drie decennia voor minstens 1 procent economische groei per jaar extra heeft gezorgd. Nieuwkomers hebben omgerekend in totaal voor 5,5 miljard euro aan belasting betaald. Uit het onderzoek bleek ook dat hun komst in belangrijke mate heeft bijgedragen aan het feit dat Australië grotendeels ongeschonden door de kredietcrisis van 2008 is gekomen.

Emigreren betekent opnieuw beginnen. In alle opzichten. Voor Edyta was het vooral een bevrijding. Australiërs maakt het niet uit of je uit Nederland of Polen komt. Als je maar iets te bieden hebt. Binnen een week was ze aan de slag als architect.

De zon schitterde in het water. Aan de overkant lonkte de stad die tien jaar geleden een onneembare vesting leek, maar nu voelde alsof we er ons hele leven hadden gewoond. Terug naar Nederland? Misschien, ooit. Maar voorlopig zitten we hier goed, ondanks de hitte.
 


OFX
Top