Hoi allemaal,
Ik ben Auke.
Ik lees hier al een tijdje mee en meld me nu ook aan.
Mijn vrouw en ik hebben serieus overwogen te emigreren naar Australië. Het idee zelf voelde goed — de kinderen op een andere plek laten opgroeien, ruimte, een ander tempo.
Waar we op vastliepen was iets anders dan ik had verwacht.
Niet de twijfel of we het aandurfden, maar de voorbereiding eromheen. Skills assessment, IELTS, puntenberekening, documenten met verschillende doorlooptijden en geldigheidstermijnen — en nergens een duidelijk antwoord op de vraag: in welke volgorde doe ik dit?
Op een gegeven moment zaten we met drie tabbladen open die elkaar tegenspraken, waarvan er waarschijnlijk twee verouderd waren.
En als je hulp inschakelt bij een migratieconsultant, hangt daar meteen een fors prijskaartje aan.
Wij hebben de knoop nog niet doorgehakt. Maar het blijft knagen, en ik ben benieuwd naar de mensen hier die verder zijn gekomen dan wij.
Twee vragen:
Waar liep je praktisch tegenaan? Wat kostte onverwacht veel tijd, of waar dacht je achteraf: dat had ik veel eerder in gang moeten zetten? Ik lees hier veel over skills assessments die langer duren dan verwacht — klopt dat beeld?
Wat had je graag van tevoren geweten? Het soort ding dat nergens op een officiële site staat, maar dat iedereen die het traject gelopen heeft blijkbaar weet.
Alvast dank — ik lees graag mee.
Goeie vragen! En jammer dat het tegenzit/ tegenzat.
Bij ons duurde de Skills Assessment ook veel langer, evenals het beoordelen van de studie. Maar... we startten de visumprocedure ook aan het begin van coronatijd, waarin deuren plots dicht gingen, onverwacht wijd open, en dan weer dicht, en weer half open. Etc. De betrokken instanties in Australië leken ook niet te weten waar ze op moesten sturen. Al met al duurde ons visumproces 4 jaar, i.p.v de 1,5 jaar die gebruikelijk was.
Daarnaast waren er in de 'assessment bodies' voor fysiotherapie beleidswijzigingen, mede als gevolg van nationale politieke veranderingen, van Liberal naar Labour in dit geval. Zie onder: het oude assessment-systeem EoQ bestond eerst
naast de nieuwe methode FLYR, maar terwijl wij midden in het proces zaten, verviel EoQ, waar we al een jaar in hadden gestoken.
Kortom... ook ons proces was niet standaard.
In de afbeelding zie je dus wél de stappen / fases die wij hebben doorlopen, en daarmee gelijk een disclaimer: ik gebruik hier fases en stappen losjes door elkaar, terwijl Fase 1 en Fase 2 echt fases waren die ons jaren hebben gekost, en 'fase 4' eigenlijk meer een processtap was.
Wat je hier wél uit kan halen is de volgorde waarin wij dingen hebben gedaan, mede onder begeleiding van het visumbureau.
Noot 1: het is alweer een paar jaar geleden. En het verandert continu. Maar ik denk dat het globaal zo eruit blijft zien.
Noot 2: EoQ en FLYR zijn sectorspecifiek; die hoef je niet te onthouden. Maar met 'Expression of Interest' (EoI) en 'Invitation to Apply' (ItA) wil je wel bekend zijn.
Geeft dit een beeld waar je iets mee kunt?
